نمیدونم چرا اینقدر همه چیز بی رنگ شده! تمام احساسات در من گم شدن! نه خنده هام خنده است و نه اشکم در میاد!! نه دوست دارم حرف بزنم ..نه می تونم فکر کنم.. نه دوست دارم بیرون برم.. و نه حتی از تو خونه موندن لذت می برم. فقط تو خونه آرومترم. همین.. دلم می خواست می تونستم یه دل سیر با های های گریه کنم ولی دریغ از یه قطره اشک..فلج شدم.. شدم یه تیکه سنگ!! باورم نمی شه که این منم!! باورم نمی شه!!!!